Alderdi munizipalistak Hego Euskal Herrian deitutako mobilizazioa babesten du, 1.500 euroko gutxieneko soldata eta aberastasunaren banaketa bidezkoagoa aldarrikatzeko.
Mungia Alkartutik gure babesa adierazi nahi diogu datorren martxoaren 17rako Hego Euskal Herrian deitutako greba orokorrari; mobilizazio hori Confebask patronalak langileentzat bizi-baldintza duinak bermatuko dituen gutxieneko soldata propioa negoziatzeari uko egin ostean sortu da.
Deialdi honen aldarrikapen nagusia argia da: 1.500 euroko gutxieneko soldata lortzeko bidean aurrera egitea, gure gizartean sortzen den aberastasunaren banaketa bidezkoago batekin batera. Gero eta agerikoagoa den errealitate bati erantzuten dion proposamena da: langile askorentzat gero eta zailagoa da hil amaierara iristea.
Azken urteetako bizi-kostuaren igoerak zuzeneko eragina du familien ekonomietan. Alokairuen igoera, elikagaien garestitzea, energiaren eta erregaien prezioaren gorakada eta eguneroko beste gastu batzuk zailtasun handiko egoeran jartzen ari dira familia asko.
1.500 euroko gutxieneko soldatak ez lituzke berez konponduko lan-merkatuari edo bizi-kostuari eragiten dieten egiturazko arazo guztiak, baina urrats garrantzitsua litzateke milaka pertsonaren bizi-baldintzak hobetzeko eta familia langile askok pairatzen duten presio ekonomikoa arintzeko.
Mungia Alkartutik, funtsezkotzat jotzen dugu, halaber, gure herritarren lan- eta gizarte-baldintzei eragiten dieten erabakiak gure erakundeetan hartu eta negoziatu ahal izatea, gure inguruko errealitate ekonomiko eta sozialari erreparatuta.
Greba egunean zehar, hainbat mobilizazio eta ekintza antolatu dira Mungian, herritarren parte-hartzea errazteko egun osoan zehar:
- 05:20 – Piketea industrialdean, Alcampoko aparkalekuan.
- 07:30 – Piketea institutuan.
- 08:00 – Manifestazioa institututik.
- 11:30 – Zutabea Bilboko manifestaziorantz, San Pedro plazatik (Deustu) abiatuta.
- 17:00 – Pikete informatiboa Matxin plazan.
- 18:00 – Manifestazioa Mungian, Udaletxetik abiatuta.
Azkenik, gogorarazi nahi dugu egoera honek gizarte osoari eragiten digula. Gaur egun lan-egoera egonkorragoa dutenek ere, hil amaierara iristeko zailtasunak dituzten senide, lagun edo bizilagunekin bizi dira beren inguruan. Prekarietatea eta desberdintasuna ez dira banakako arazoak, erantzun kolektiboak eskatzen dituzten erronka kolektiboak baizik.
Gure ustez, politikak jendearen eta haien eguneroko bizitzaren zerbitzura egon behar du. Lan egiteak hil amaierara iristea bermatzen ez duenean, agerikoa da zerbaitek ez duela behar bezala funtzionatzen. Horregatik, bidezkoa iruditzen zaigu herritarrak mobilizatzea lan-baldintza duinak eta aberastasunaren banaketa bidezkoagoa aldarrikatzeko. Udalerri indartsu bat bizilagunak beren lanetik duintasunez bizi daitezkeenean ere eraikitzen delako.
