Zuloak, adabakiak eta utzikeria: Mungiako bideen egoera

Mungian, gero eta ohikoagoa da udalerrian zehar ibiltzean zuloak, pitzadurak edo egoera txarrean dauden zatiak aurkitzea. Ez da zerbait puntual edo isolatua. Bai hirigunean, bai auzoetan errepikatzen den errealitate bat da, eta gero eta pertsona gehiagok helarazten digute egunerokoan.

Ez gaude gertakari isolatuen aurrean, baizik eta egiturazko mantentze-arazo baten aurrean.

Mungian bizi denak badaki. Badira kaleak non gidatzea deserosoa den, non akatsak saihestu edo abiadura normala baino gehiago murriztu behar den. Eta badira guneak non zoladura denbora luzez hondatuta egon den, arazoa nabaria izan arte jardun gabe.

Hau ez da irudi kontu bat bakarrik. Zuzenean eragiten die segurtasunari eta eguneroko bizitzari. Arrisku handiagoa dakar motoak, bizikletak eta patinete elektrikoak erabiltzen dituztenentzat, batez ere bi gurpileko ibilgailuetan, ibilgailuentzako higadura handiagoaz gain, eta herritar guztientzako deserosotasun handiagoa.

Mungian zehar ibiltzeak ez luke saihestu daitezkeen arriskuak bere gain hartzea ekarri behar.

Bat-batean, hauteskunde aurreko urtean, udalerri osoan hasi dira agertzen jarduerak. Urteak hondatuta zeramatzaten kaleak orain konpontzen ari dira, presaka, arazoa bat-batean sortu balitz bezala.

Errealitatea bestelakoa da: narriadurak denbora darama, kexek ere bai. Aldatzen den gauza bakarra egutegia da.

Ez da kudeaketa, hauteskunde aurreko moduko ekintza-erreakzioa da.

Ikusten ari garena ez da kasualitatearen fruitua. Kudeaketa modu baten ondorioa da, non mantentze-lanak berandu iristen diren eta, askotan, ez diren ondo iristen. Arazoa ezkutatu ezin denean jarduten da, baina ez dago planifikaziorik berriro gerta ez dadin.

Egungo ereduak ez ditu arazoak prebenitzen: berandu iristen da eta adabakiak jartzen ditu.

Eta hori herritarrek hautematen dutenean islatzen da: gutxi irauten duten konponketak, denboran errepikatzen diren guneak eta udalerria behar bezala zaintzen ez den sentsazio gero eta handiagoa.

Adabakiak ez dira irtenbide bat: planifikaziorik ez dagoenaren froga dira.

Mungia Alkartutik uste dugu bideak egoera onean mantentzea ez dela bigarren mailako zerbait. Oinarrizkoa da. Udalerria zaintzearen eta bertan bizi direnak errespetatzearen parte da.

Horregatik, Udal Mantentze Plan Integrala ezartzeko beharra planteatzen dugu, bide-sarea lehentasunez barne hartuko duena, inprobisazioa atzean utzi eta irizpideekin kudeatzen hasteko. Badakigu zein kale dauden okerrago, lehentasun argiekin jardun, esku-hartzeak planifikatu eta egiten denaren benetako jarraipena egin.

Arazoa ez delako baliabide falta.
Arazoa nola kudeatzen diren da.

Mungiak ez ditu adabaki gehiago behar, kudeaketa behar du.

Kaleen egoerak asko esaten du udalerri bat nola kudeatzen den. Eta gaur, Mungiak aurrerapauso bat eman behar du.

Mungia Alkartutik herritarrak entzuten jarraituko dugu, gertakariak jasotzen eta irtenbide zehatzak proposatzen. Izan ere, uste dugu Mungia askoz hobeto egon daitekeela, eta hori oinarrizkoa ondo eginez hasten dela.